Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/16071 K.2007/15240

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm manevi tazminat, boşanmanın eki niteliğinde olmayan maddi tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-* Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; Boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacının tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni sayılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz nedenlerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Toplanan delillerden kocaya ait Elmalı'daki evin alımına, davacı kadının babasından kalan miras hissesini satarak katkı sağladığı gerçekleşmiştir. Taşınmaz 25.9.2000 tarihinde alım suretiyle iktisap edilmiştir. Taşınmazın alım bedelinin ve davacının babasından intikal eden miras hissesinin değerinin 25.9.2000 tarihli itibariyle bu konuda gerektiğinde bilirkişiden rapor alınmak suretiyle tespiti, taşınmazın alım bedelindeki davacının katkı oranının belirlenmesi, bu oranın taşınmazın dava tarihindeki değeri ile çarpımı sonucu katkısı karşılığı davacıya ödenecek miktarın hesaplanarak bu miktarın hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.