Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/1614 K.2008/2417

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Taraflar 16.03.1997 tarihinde evlenmiş, 22.11.2004 tarihinde açılan dava sonucu boşanmışlardır. Boşanma kararı kesinleşmiştir. Mal rejimi 22.11.2004 tarihinde sona ermiştir. (TMK. md. 225/2)

Davacı, davalı adına olan 577 ada 2 parselde yer alan 17 nolu meskenin tüm ödemelerinin kendisi tarafından yapıldığını ileri sürerek katkısı nedeniyle değer artış payı oranında bedel talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki belgelerden davalının dava konusu yeri 12.07.1997 tarihli sözleşme ile 1.936 YTL. peşinat ve aylık 15.08.1997 – 15.01.1998 arası 206 YTL, 15.02.1998-15.07.1998 arası 292 YTL, 15.08.1998-15.01.1999 arası 414 YTL. bedelle ödeme yapmak suretiyle aldığı, davalının 1997 yılı Aralık ayı gelirinin 108 YTL. civarında, 1998 yılı Aralık ayı gelirinin 205 YTL, 1999 yılı Aralık ayı gelirinin 345 YTL. olduğu davacının ise aynı dönemlerde yaklaşık olarak davalıdan 5 kat fazla gelir elde ettiği anlaşılmaktadır.

Davalının geliri ve yaptığı aylık ödemeler dikkate alındığında, ödemeleri yalnızca kendi geliri ile karşılamasının mümkün olmadığı açıktır. Yemin başvurulacak en son delil olup ispat yükü kendisine düşen tarafın iddiasını ispatlayamaması halinde başvurulabilir. Davalı mevcut geliri dışında ödemelerde kullandığı başkaca gelir kaynağı olduğunu da kanıtlayamamıştır.

O halde mahkemece taşınmazın taraflar arasında mal ayrılığının olduğu dönemde edinildiği, ( 743 sayılı TKM. Md. 170, 186) kocanın aileyi geçindirme yükümlülüğünün bulunduğu ( 743 sayılı TKM. md. 152 ) tarafların gelirlerinin bir kısmını kişisel ihtiyaçlarına tahsis edeceği, tarafların sahip oldukları mal varlığı gelirleri dikkate alınarak, tarafların taşınmaza ne miktar katkısının olabileceği hakkında bilirkişi raporu almak bulunan bu oranın taşınmazın dava tarihindeki belirlenen değeri ile çarpılıp davacının alacağını saptamak ve sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırıdır.