Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/17207 K.2008/16799

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, kadına verilen maddi tazminat ve kocanın red edilen manevi tazminat isteği yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden tarafların davalının ailesiyle birlikte yaşama konusunda anlaşmazlıklarının olmadığı, ihtilafın davacının eşyalarının yerleştirileceği odaların tesbiti nedeniyle çıktığı anlaşılmaktadır.

* Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; Boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacının tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz isteklerine yönelik incelemeye gelince;

a)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre sair temyiz itirazları yersizdir.

b)Birinci bentte gösterilen nedenlerle boşanma şartları oluşmadığından davacı lehine Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi koşullarının gerçekleştiğinden de söz edilemez. Açıklanan nedenlerle davacı-davalı kadının maddi tazminat isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.