Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/19064 K.2008/15870

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün * temyiz eden davalı F.K.geldi. Karşı taraf davacı tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz, hükmolunan “artık değere katılma alacağına ”(TMK.md.231, 236) yöneliktir.

1976 yılında evlenen tarafların 6.7.2004 tarihinde açılan dava sonucu 28.04.2005 tarihinde boşandıkları, boşanma kararının 10.06.2005 tarihinde kesinleştiği, davalının 14.01.2005 tarihinde 18.092,83 YTL. “emekli ikramiyesi” aldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacı, davalının aldığı emekli ikramiyesinin “ edinilmiş mal” olduğunu, kendisinin yasa gereği hakkı bulunan kısmı nedeniyle 10.000 YTL. nin ödenmesini istemiş; yerel mahkemece, emekli ikramiyesinin yarısı olan 9.046,41 YTL ye hükmedilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında noterde yapılan mal rejimi sözleşmesi bulunmadığı, yeni Medeni Kanunun yürürlüğe girdiği 1.1.2002 tarihinden itibaren yasal rejim olan “ edinilmiş mallara katılma rejimine” (TMK.md.

218-241) tabi oldukları yönünde bir duraksama bulunmamaktadır.Emekli ikramiyesi, kanunumuzda “edinilmiş mallar” (TMK.md.219) arasında gösterilmiş ise de; bu ikramiyenin hangi oranda, ne şekilde “artık değere katılma alacağı” hesabında dikkate alınacağı Türk Medeni Kanununun 228. maddesinde gösterilmiştir.Buna göre;

emekli ikramiyesi ve benzeri sosyal güvenlik kurumlarınca yapılacak ödemelerde, ilgili kurumca uygulanan usule göre toplu ödeme yerine ömür boyu irat bağlanmış olsaydı “mal rejiminin sona erdiği tarihte” bundan sonraki döneme ait iradın peşin sermayeye çevrilmiş değeri ne olacak idiyse, o miktar “kişisel mal” olarak ayrılacak, kalan bölüm “edinilmiş mal” olarak bulunacaktır.Eşler arasındaki mal rejiminin hangi hallerde, hangi tarihten geçerli olmak üzere sona ereceği Türk Medeni Kanununun 225. maddesinde düzenlenmiştir.Temyize konu davada;

taraflar arasındaki “edinilmiş mallara katılma rejiminin” 1.1.2002 tarihinde başlayıp, boşanma ile sonuçlanan davanın açıldığı tarih olan 6.7.2004 tarihinde sona erdiği sabittir. Davalının emekli ikramiyesine hak kazanıp kendisine ödeme yapıldığı tarih ise, mal rejiminin son bulmasından sonraki bir tarih olan 14.01.2005 tarihidir.

Bu ikramiye, davalının emekli olduktan sonraki muhtemel bakiye yaşam süresi için belirlenen iradın peşin sermayeye çevrilmiş karşılığıdır.Davalının emekli olduğu tarihten önce taraflar arasında “katılma rejimi” son bulduğundan davacı, bu nedenle davalının aldığı emekli ikramiyesi üzerinde bir hak iddia edemez.Açıklanan bu durum karşısında; davalının aldığı emekli ikramiyesine yönelik isteğin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.