Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/1930 K.2007/15131

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar, nafakalar, müşterek çocuğun isminin belirlenmesi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemesinde kabulünde olduğu üzere boşanmaya neden olan olaylarda eşine şiddet uygulayan davalı-davacı koca ağır kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen * davacı-davalı kadının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42,43,44,49) dikkate alınarak *davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Davalı-davacı kocanın birleşen Ankara 5. Aile Mahkemesinin 2006/75 esas sayılı davası kabul edildiği ve davacı-davalı kadının ziynetlere yönelik isteği kısmen ret edildiği halde kendisini vekil ile temsil ettiren davalı-davacı koca yararına her iki dava içinde ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiştir.