Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/20506 K.2009/682

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur. nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının düzenli ve sürekli gelire sahip olup boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının oluşmadığı nazara alınmadan kadın yararına yoksulluk nafakası takdiri doğru görülmemiştir.

3-Nafakalar hakkında verilen kararlar inşai mahiyette olup, karar tarihinden itibaren nafakanın istenebilir hale geldiği düşünülmeden, karar tarihinden faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

4-Toplanan delillerden davacı-davalı kocanın eşini sadakatsizlikle suçladığı anlaşılmış ve boşanmaya neden olan olaylarda daha ziyade kusurlu olduğu anlaşılmıştır.

Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen kadının ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. 4 BK. 42,43,44,49) dikkate alınarak kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.