Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/21417 K.2009/1820

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davalı-karşı davacı kadının 28.11.2007 tarihli temyiz dilekçesi davasından feragat niteliğindedir. Feragat kati bir hükmün hukuki neticelerini hasıl eder. (HUMK.md.95/1) Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-karşı davacının davası hakkında feragat nedeni ile bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Davacı-karşı davalı kocanın davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Fiili ayrılık başlı başına boşanma nedeni değildir. Kadının kusurlu bir davranışı kanıtlanamamıştır.

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı-davalı koca tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davacı-davalı kocanın davasının reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.