Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/2807 K.2007/16624

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Boşanma hükmü yönünden yapılan incelemede;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle * sürenin ay olarak tayin edilmesi halinde sürenin başladığı güne son ayda karşılık gelen günün tatil saatinde sürenin bitmesine (HUMK. md. 161/2) ihtardan sonra 2 ay geçmedikçe dava açılamamasına (TMK. md. 164/2 son cümle) davanın 2 aylık süre geçmeden açıldığının anlaşılmasına göre davalı-davacı kocanın temyiz itirazlarının reddine,

2- Nafakaya ilişkin hüküm yönünden yapılan incelemeye gelince;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 14.07.2004 gün ve 5219 sayılı yasa ile değişik 427/2. maddesi ile taşınır mal ve alacak davalarında temyiz sınırı 2006 yılından itibaren 1090 YTL’ye çıkarılmıştır. 5212 ve 5236 Sayılı Yasalar uyarınca, her yıl “Yeniden Değerlendirme Oranına” göre bulunacak miktarlar dikkate alınarak, belirtilen konularda değer itibarıyla bu miktarların altında kalan kararlar kesindir.

Hukuk Genel Kurulunun 30.03.2005 gün ve 196-239 sayılı kararında da temyizde bağlanan yıllık nafaka miktarının gözetileceğini açıklamıştır. Benimsenen bu ilkeler doğrultusunda gerek temyiz, gerekse karar düzeltmeler de üst sınır yıllık nafaka miktarıyla belirlenmelidir.

Somut olayda hükmedilen yıllık nafaka miktarı 1090 YTL.yi aşmadığından Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/2. maddesi gereğince temyiz edilebilme sınırı altında kalan nafaka takdirine ilişkin karar kesindir.