Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/6505 K.2008/6451

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2)Eşya ve bilezik bedeli için dava tarihi olan 30.05.2001 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, faizin başlangıç tarihi olarak 13.07.2006 tarihinin gösterilmesi isabetsizdir.

3)Davacı-davalı kadın 30.05.2001 tarihli dava dilekçesinde fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere gayrimenkullere yaptığı katkı için 5000,-YTL istemiştir.

24.03.2004 tarihinde açılan dava sonucu tarafların boşanmalarına karar verildiği ve boşanma kararının 13.07.2006 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Bu nedenle dava tarihinde boşanma kararı kesinleşip tasfiye anı gelmediği gerekçesiyle isteğin reddi doğru görülmemiştir.

4)Davacı-davalı kadın vekili 24.03.2004 günlü dava dilekçesinde boşanmaya ve yasal mal rejiminin tasfiyesi ile davacıya düşen payın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini istemiş olup, miktar belirtilmemiştir. Başvurma harcı yatırılmış olup, davacı-davalıdan istediği miktarın açıklattırılması (HUMK. m. 75.) bu miktara göre peşin alınması gereken 1/4 nisbi harcın ikmali için önel verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

5)Davalı-davacı H. H..Ö..tarafından açılan alacak davasının reddi nedeniyle davacı-davalıya nisbi vekalet ücreti verilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.