Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/8501 K.2008/5975

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar, nafakalar ve katkı payı yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;

a-Boşanmaya neden olan olaylarda başka kadınla yaşayan, eşine şiddet uygulayan davalı koca tamamen kusurludur.

Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecesine paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında * davacı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat taktiri gerekir.

Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

b-Davacının nafaka isteği yoksulluk nafakasını da kapsamaktadır. Davacının yoksulluk nafakası isteği konusunda olumlu olumsuz karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

ç-Davacının dava dilekçesinde taşınmazlara ve araca katkısı ile bankadaki paraya yönelik isteği nedeniyle başvurma harcı yatırılmıştır. Nispi peşin karar ve ilam harcı tamamlattırılarak (Harçlar Kanunun md.30-32) boşanma hükmünün kesineşmesinin beklenmesi ve bu istek hakkında deliller toplanıp sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.