Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/12570 K.2008/12389

Taraflar arasındaki davanın birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle *tarafların Demirci Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 9.8.2007 tarihinde kesinleşen 2007/105 karar sayılı kararı ile boşanmış olmaları nedeniyle, davacı-davalı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 197. maddesine dayanılarak hükmedilen tedbir nafakasının, boşanma kararının kesinleştiği tarihe kadar devam edeceğinin tabi olmasına göre; tarafların aşağıdaki bentlerin dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların daha sonra 8.8.2007 tarihinde açılan boşanma davası sonucu Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesinde yer alan sebeple boşanmalarına karar verildiğine ve karar kesinleştiğine göre, davalı-davacı koca’nın boşanma davasının konusu kalmamıştır.Bu husus gözetilerek; boşanma talebi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret hükmü kurulması doğru görülmemiştir.

3-Davalı koca tarafından açılan birleşen boşanma davası reddedildiği halde boşanmanın fer’isi niteliğinde olan manevi tazminata (TMK. 174/2.) koşullarının varlığı halinde ancak boşanma kararı verildiği takdirde, hükmedilebileceği gözetilmeden davacı-davalı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gibi tarafların kesinleşen ilamla Türk Medeni Kanununun 166/3. madde uyarınca anlaşmalı olarak boşandıkları ve bu davada mali haklar konusunda da anlaştıkları gözönüne alınmadan kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddeye dayalı manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

4-Boşanma davasının reddi nedeniyle davacı-davalı yararına vckalet ücreti takdiri gerektiğinin gözetilmemesi de usul ve yasaya aykırıdır.