Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/14930 K.2009/17442

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davalı kadının boşanmaya yönelik usulüne uygun ve harcı yatırılarak açılmış bir davası olmadığı halde, varmış gibi kabul edilerek davalının davasının reddine dair hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

2-Fiili ayrılık başlı başına boşanma nedeni kabul edilemeyeceği gibi, taraflardan ve üçüncü kişilerden aktarılan olaylar sabit kabul edilemez.

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek Yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.