Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/19191 K.2008/17482

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle * davalının kişilik haklarına saldırı teşkil eden bir eylemin varlığının ispat edilememiş olmasına göre aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalıdır. Bu davaya dayanak olan Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/860 esas sayılı davası davacı koca tarafından açılmış ve feragat nedeniyle reddedilmiştir. Önceki davada davalı kadına yüklenebilecek kusurlu bir davranış bulunmadığı gibi o davadan sonra da evlilik birliğinin yeniden kurulmadığı yeni bir olayın da taraflar arasında gerçekleşmediği sabittir. Başlangıçta yersiz boşanma davası açarak fiili ayrılık nedenine dayalı boşanmanın (TMK.166/son) zeminini hazırlayan ve boşanmaya sebebiyet veren davacı koca bu nedenle kusurludur.

* Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, evi birlikte seçeceklerini , birliğin giderlerine güçleri oranlarında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK.Md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak * kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Toplanan delillerden davalı kadının boşanma ile yoksulluğa düşeceği anlışmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi gereği kadın yararına uygun yoksulluk nafakası takdiri gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.