Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/19691 K.2010/1089

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı-davacı tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar, maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı –davacının boşanmanın eki niteliğinde olmayan tazminat istekleri hakkında tefrik kararı verilmiş olmasına, bunun dışında Türk Medeni Kanununun 174/1.maddesine dayanan bir tazminat isteğinin bulunmamasına göre, davalı-davacının bu yöne ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer yönlere ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-davalının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu ve evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda ağırlıklı olarak koca kusurludur ve Türk Medeni Kanununun 174/2.maddesi koşulları davalı-davacı yararına oluşmuştur. Durum böyleyken davalı-davacının eşit kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak yararına uygun miktarda manevi tazminat takdir edilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.