Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/3007 K.2009/4801

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden kocanın eşine hakaret etmesi, eve almaması eylemlerinden sonra davacı-davalı kadının evliliğini devam ettirmeye karar verip barıştıkları, tarafların 21.10.2006-28.10.2006 tarihleri arasında birlikte Güney Kore'ye geziye gittikleri, dava açılmadan kısa bir süre önce davalı-davacı kocanın, kadının annesini arayıp "gelin kızınızı alın" dediği anlaşılmaktadır.

Davacı-davalı kadın tarafından önceki olaylar hoşgörüyle karşılandığından ve bu tarihten sonraki dönem için kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden yeni bir olayın varlığı da ispatlanamadığından davacı-karşılık davalı kadın lehine manevi tazminata hükmolunması doğru değildir.

3-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kusur dereceleri ve özellikle kişilik haklarına saldırı niteliğindeki olaylar dikkate alınarak * davacı-davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur.

Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.