Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/4725 K.2009/11628

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün davalı-karşılık davacı (koca) tarafından her iki dava yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün temyiz eden M. Ş.K. ile vekili Av. Ş.Y. ve karşı taraf G. D. K. ile vekili Av. M.B. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşılık davacının yetkiye ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle; davalı-karşılık davacının, eşine ilgi göstermediği, evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği ve birden fazla şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği; davacı-karşılık davalının da kocasına hakaret ettiği ve tırnakladığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir.

Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı-karşılık davacının (koca) daha ziyade kusurlu olduğu doğrudur. Ancak davacı-karşılık davalı (kadın) da az da olsa kusurludur. Davacı-karşılık davalının, kocanın davasına itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında, karşılık davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamıştır. O halde davalı-karşılık davacı (koca) da dava açmakta haklıdır.

Öyleyse davalı-karşılık davacının (koca) açmış olduğu karşı boşanma davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK.m.166/2) karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile karşılık davanın reddi doğru bulunmamıştır.