Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/6094 K.2008/10375

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı, İsviçre (Horgen) mahkemesince verilen boşanma kararının tenfizine karar verilmesini istemiş; mahkemece; istek reddedilmiştir. Mahkeme, red kararını “İsviçre ile Ülkemiz arasında ilamların tenfizini mümkün kılan bir anlaşma bulunmadığına, fiili uygulama yönünden ise intikal eden bir bilgi olmadığına” dayandırmıştır.

Türkiye Cumhuriyeti ile ilamın verildiği devlet arasında karşılıklılık esasına dayanan bir anlaşma yahut o devlette Türk mahkemelerinden verilmiş ilamların tenfizini mümkün kılan bir kanun hükmünün veya fiili uygulamanın bulunması, yabancı mahkeme ilamının tenfizi için şarttır.(5718 s. K. 54/a) İlamın verildiği İsviçre ile ülkemiz arasında ilamların tenfizini mümkün kılan bir anlaşma bulunmamakta ise de, dosyaya gönderilen Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü’nün 18.7.2006 tarihli yazısı ekindeki Dışişleri Bakanlığının 10.07.2006 tarihli cevabında.

Türk mahkemelerinden verilmiş kararların tenfizinin gerçekleşmesinde İsviçre’de herhangi biri sorunla karşılaşılmadığı bildirilmiş, bu yazı ekinde, yabancı ilamların, İsviçre’de tenfizi usulüne ilişkin o ülke Federal Kanununun ilgili hükümleri de gösterilmiştir.

Mahkemece; fiili uygulamanın bulunduğuna dair Dışişleri Bakanlığı’nın yazısı ve bunun ekindeki, o ülke mevzuatındaki tenfizle ilgili hükümler gözetilerek, diğer koşullar yönünden inceleme yapılması ve işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.