Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2008/7622 K.2008/12165

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanununa göre çocuklar hakkında koruma kararı istenebilmesi için, çocuğun, beden, ruh ve ahlak gelişimleri ve şahsi güveliklerinin tehlikede olup da; ana veya babasız, ana ve babasız; yada ana veya babası veya her ikisi de belirsiz yahut da, ana ve babası veya her ikisi tarafından terk edilmiş veya her ikisi tarafından ihmal edilip, sosyal tehlikelere ve kötü alışkanlıklara karşı savunmasız bırakılmış ve başıboşluğa sürüklenmiş olması zorunludur.(2828 S.K.md.3 ve md.22)

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, çocukların annesi Yıldız’ın kocasından gördüğü fiziki şiddet nedeniyle evden ayrılmak mecburiyetinde kaldığı, babanın da bakamayacak olduğu için çocuklarını geçici bir süre için kuruma ait çocuk yuvasına bıraktığı daha sonra ise ana ve babanın tekrar bir araya gelerek birlikte yaşamaya başladıkları ve ekonomik olarak çocuklarına bakabilecek duruma geldikleri anlaşılmaktadır. Bu durumda 2828 sayılı yasanın 3. ve 22. maddesi uyarınca korunma kararı alınmasını gerektiren koşulların bulunmadığı gözetilmeden, korunma kararı verilmesi doğru olmadığı gibi Türk Medeni Kanununu 311. ve 312. maddesinin aradığı koşullar gerçekleşmediği halde evlat edinme için ana ve babanın rızasının aranmaması kararı verilmesi de isabetsizdir.