Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/10350 K.2010/11869

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının dava dilekçesinde, çehiz ve ziynetlere ilişkin bir talebinin bulunmamasına, sonradan verilen 8.7.2005 tarihli dilekçe ile talepte bulunmuş olup, nispi harcın yatırılmış olmasının bu talebi dava haline getirmeyeceğine, bu sebeple mahkemenin bu taleple ilgili hüküm kurmamasında isabetsizlik bulunamamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalının eşini baba evine bırakıp, arayıp sormadığı, istemediğini söylediği ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.