Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/11155 K.2010/12157

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kocanın davası, kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı kadına yüklenilen hırsızlık ve güven sarsıcı davranışlardan sonra tarafların barışıp üç ay birlikte yaşadıkları; bu şekilde affedilen olayların boşanmaya esas alınamayacağı, ancak daha sonra davacı-davalı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği, davalı-davacı kadının da intihara teşebbüs ettiği, bu durumda; boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre; davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davalı-davacı kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği sabit olmuş ve Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmuştur. Mahkemece davalı-davacı kadın yararına uygun miktar yoksulluk nafakası takdiri gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.