Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/1153 K.2010/4901

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-a-İstek, davalıya ait taşınmazın edinilmesine katkı sebebiyle değer artış payı alacağı değil, artık değer üzerindeki katılma alacağına ilişkindir. (TMK.md.236/1) Mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan edinilmiş mallar, tasfiye anındaki değerleri ile hesaba katılırlar (TMK.md.235/1) Taraflar 12.6.2002 tarihinde evlenmişler, aralarındaki yasal mal rejimi boşanma davasının açıldığı 17.1.2005 tarihinde sona ermiştir.

(TMK.md.225/2) Rejimin sona erdiği sırada davalı kocanın işyeri yapı kooperatifindeki hissesi mevcuttur. Edinilmiş malların tasfiyesinde; ancak, eklenecek değerler (TMK.m.229) varsa, bunların devredildiği tarihteki değerleri esas alınabilir. (TMK.m.235/2) Rejimin sona erdiği sırada mevcut olan edinilmiş malın, daha sonra elden çıkarılmış olması katılma alacağının hesabında önemli değildir.

O halde, rejimin sona erdiği sıradaki edinilmiş malın (kooperatif hissesinin), sona erme anındaki niteliklerine göre tasfiye anındaki değerinin dikkate alınması gerekirken, hissenin devir tarihindeki değerinin esas alınması usul ve yasaya aykırıdır.

b-Davacı, davalıda kalan çeyiz eşyalarının aynen iadesini, olmadığı takdirde bedelinin tahsilini de istemiştir. Kabul edilen her bir eşyanın ayrı ayrı değerleriyle birlike gösterilmemesi doğru olmadığı gibi, davacının talebinin "aynen, olmazsa bedel" olduğu da dikkate alınmaksızın bu şekilde hüküm yerine; hangi eşyaya ilişkin olduğu belirtilmeden sadece bedele hükmedilmesi de doğru bulunmamıştır. c-Davacı 4.2.2008 tarihli ıslah dilekçesi ile, faiz talebinde de bulunmuştur. Bu hususta olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması da usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.