Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/12674 K.2010/13891

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşılık davacı Ender’in Türk Medeni Kanununun 174/1.maddesine dayalı bir tazminat talebinin bulunmamasına, davacı Dilek’in boşanma davasına yanıt verdiği dilekçesiyle istediği maddi tazminatın ise boşanmanın eki niteliğinde olmayan harcı yatırılarak açılacak bir davanın konusu olabileceğinin anlaşılmasına göre aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşılık davacı Ender, davacı-karşılık davalı Dilek’in boşanma davasına karşı verdiği davaya yanıt dilekçesiyle, boşanma davasının eki niteliğinde manevi tazminat (TMK.m.174/2) talebinde bulunmuştur. Bu talep hakkında olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmaması doğru değildir.(HUMK.md.74)

3-Davacı-karşılık davalı Dilek’in dava dilekçesiyle talep ettiği maddi tazminat, bankadan çekilen kredilere dayalı olup, boşanmanın eki niteliğinde olmadığından ayrıca nispi harca tabidir. Başvurma harcı bu isteği de kapsar. Davacı-karşılık davalı Dilek’e bu talebi için nispi harcı yatırması için süre verilip sonucuna göre işlem yapılması gerekirken bu yön gözetilmeden yazılı olduğu şekilde maddi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.