Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/13125 K.2010/15163

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma ve toplanan delirlerden; davacı ve babasının davalıya sürekli şiddet uyguladıkları ve onu evden kovdukları; davalının da davacıya ve ailesine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı ziyade kusurlu ise de davalı da az da olsa kusurludur. Davalının davaya itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında davalı bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamış, Türk Medeni Kanununun 166/2.maddesi şartları oluşmuştur. Tarafların boşanmalarına (TMK.md.166/2) karar verilmesi gerekirken davanın reddi doğru görülmemiştir.