Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/13861 K.2010/15722

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davalı kadın tarafından usulüne uygun olarak cevap süresi içinde harcı verilerek açılmış karşılık dava bulunmadığı halde, lehine vekalet ücreti ile yargılama giderine hükmedilmesi doğru değil ise de; aleyhe herhangi bir temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemede;

a)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

b)Davalı kadının manevi tazminat (TMK.md.174/2) için faiz talebinde bulunduğu dikkate alınarak boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken; talebin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

KARŞI OY YAZISI

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Bu nedenle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.