Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/13880 K.2010/18142

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün davacı tarafından; reddedilen manevi tazminat yönünden, davalı tarafından ise; kusur tespiti, maddi tazminat ve müşterek çocuk C.yararına hükmolunan tedbir nafakası yönlerinden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 2.11,2010 gününde duruşmalı temyiz eden davacı N.D.ve vekili Av. B. K.geldiler. Karşı taraf davalı gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkeme tarafından karar gerekçesinde açıklandığı üzere, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda; karısına şiddet uygulayan, en son eve döndüğünde dahi; "bundan sonra bu evin hizmetçisi olarak kalacaksın, hiçbir zaman eşim olamazsın" diyen davalı tamamen kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı N.in ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davacı N.yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Dava süresince davacı yanında kalmadığı anlaşılan müşterek çocuk C.için davalı aleyhine tedbir nafakasına hükmedilmesi doğru değildir.