Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/1647 K.2010/3813

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden eşini sürekli döven, eşinin yakınlarına hakaret eden davalı-karşılık davacı koca yanında; davacı-karşılık davalı kadının da kocasına sürekli hakaret ettiği, bebeği istemediği, intihara kalkıştığı, tarafların eşit kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların çıkışı karşısında davalı-karşılık davacı kocada dava açmakta haklıdır. Bu şartlar alında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre davalı-karşılık davacı kocanın davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK.md.166-1,2) karar verilecek yerde yetersiz gerekçe ile karşı davanın reddi doğru bulunmamıştır.