Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/18955 K.2010/20176

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı-davacı kadının temyizine gelince;

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davacı-davalı kocanın sürekli olarak eş ve eşinin ailesine; cahil insanlar demek suretiyle aşağıladığı, eşinden boşanmak istediğini, evliliğin kendisine göre olmadığını söylediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı kadın dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı kadının davasının kabulü ile boşanmaya (TMK.md.

166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile bu davanın reddi doğru bulunmamıştır.SONUÇ:Temyiz edilen hükmün; davalı-davacı kadının boşanma davası yönünden yukarıda 2.bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı-davacı kadının tedbir nafakasına yönelik temyizinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davacı-davalı kocanın temyizi yönünden ise yukarıda 1.bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Ali'ye yükletilmesine,