Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/19581 K.2010/20219

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hükmün gerekçesinde manevi tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesi şeklindeki ifadenin maddi hatadan kaynaklandığı ve manevi tazminatın davacı koca lehine taktir edildiğinin anlaşılmasına göre; davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

3-Her davada hak ve yükümlülükler davanın taraflarına ait olup; yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinin taraf yerine vekiline ödenmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup (HUMK.md.417, 424), bozmayı gerektirmiştir.