Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/20053 K.2010/360

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir. (TMK.md.168) Davalı süresi içerisinde yetki itirazında bulunmuştur. Yetki ilk itirazı hadise şeklinde incelenmelidir.

(HUMK.md.190) 29.4.2006 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak, yayımı tarihinde yürürlüğe giren 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununa göre kişilerin yerleşim yeri adreslerinin nüfus aile kütüklerinde bulunması zorunludur. (5490 s.K.m.7/g) Bu kanuna dayanılarak çıkartılan ve 15.8.2007 tarihinde yürürlüğe konulan Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliğine (15.12.2006 tarihli 26377 sayılı R.G.) göre, yerleşim yeri adreslerinin tutulmasında kişilerin yazılı beyanı esas alınır. (5490 s.K.md.

50/1 ve Yönetmelik md.13/1) Adres beyan formundaki bildirimler aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir. O halde, davacının dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri adresinin Merkezi Adres Kayıt Sisteminden (Nüfus Müdürlüğünden) sorulup tespiti, davacının yerleşim yeri (TMk.md.19/1) adresinin diğer delillerle birlikte değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuç uyarınca yetki itirazının karara bağlanması gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.