Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/20226 K.2010/21815

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dava açıldıktan sonra meydana gelen olayların hükme esas alınamayacağının anlaşılmasına göre davacının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3-Dava dilekçesinde davacı kadın aynı zamanda davalı ile birlikte oturdukları adresteki konutun aile konutu olduğunu belirterek tapu kaydına aile konutu şerhi verilmesini de istemiştir. Davacı başvuru harcı da yatırmıştır. Başvuru harcı bu isteği de kapsar. Aile konutu şerhi ile ilgili maktu peşin harcın tamamlatılması (Harçlar Kanunu md. 30-32) için süre verilmesi ve sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde red hükmü kurulması usul ve yasaya aykırıdır.