Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/20279 K.2010/21753

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanmanın eki niteliğindeki tazminatlara, boşanma hükmünün kesinleşmesi tarihinden itibaren istek halinde yasal faize hükmedilmesi gerekir. Davacının tazminatlar için faiz istemi de bulunduğu halde, "fazlaya ilişkin istemin reddine" şeklinde hüküm tesisi suretiyle faiz isteğinin de reddedildiği sonucunu doğuracak şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.