Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/21418 K.2011/2997

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 22.02.2011 gününde tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Temyiz eden davacı G.Z. vekili Av. A.M.vekilinin duruşmaya gelemeyeceğine ilişkin ve kararın lehine bozulmasını isteyen mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalının, davacının ailesinin ortak konuta gelmesine izin vermediği, davacıya "eve dönme" demek suretiyle birlikte yaşamaktan kaçındığı, kadının eşyalarını kahveye bıraktığı, diğer yandan tarafların bir araya gelmemiş olmalarına göre gerçekleşen olayların affedildiği ya da en azından hoşgörü ile karşılandığının da kabul edilemeyeceği anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.