Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/2900 K.2010/4741

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur tespiti, tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı G.yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların müşterek çocuğu 2000 doğumlu A.yararına daha önce hükmedilen müstakil bir nafaka kararı bulunmamaktadır. Bu davaya dayanak oluşturan 2003/683 esas sayılı boşanma davasında çocuk için takdir edilen tedbir nafakası, o davanın kesinleştiği 25.12.2004 tarihine kadar geçerlidir. Müşterek çocuk yararına temyize konu davanın açıldığı 16.01.2008 tarihinden itibaren tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu nafakanın 09.05.2008 tarihinde başlatılması da doğru değildir.