Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/3059 K.2010/5054

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalı-davacı kadının Türk Medeni Kanununun 166/3.maddesi uyarınca açtığı boşanma davası kocanın boşanma davasıyla birleştirilmiş, bu dava, yargılama sırasında Türk Medeni Kanununun 166/1.maddesine dayalı çekişmeli boşanma davası niteliğini almıştır. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı-davalı kocanın eşine şiddet uyguladığı, ailesinin evliliğine müdahalesine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı kadın da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre davalı-davacı kadının boşanma davasının da kabulüne (TMK.md.166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.