Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/6989 K.2010/8938

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının kendi boşanma davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı-davacı kadının davacı-davalı kocanın davasına yönelik temyizinin incelenmesine gelince; Tanık beyanlarında geçen olaylardan sonra evlilik birliği devam etmiştir. Tanığın üçüncü kişiden aktardığı beyanlar boşanma hükmüne esas alınamaz.

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir.

04.05.2010 (Salı)