Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/7311 K.2009/20338

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dairemizin 24.6.2008 tarihli 15238-9250 sayılı bozma kararında; “...davalı-karşılık davacının maddi tazminat talebinin 1997 ila 25.1.2002 tarihleri arasında çalışmaması nedeniyle yoksun kaldığı kazanç kaybına karşılık olduğu, bu talebin Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında bulunmadığı, ayrıca nisbi harca tabi olduğu...” kabul edilmiş, bu talep üzerinden nisbi harç noksanlığının tamamlattırılması gerektiğine değinilerek, talebin Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin usul ve yasaya aykırı bulunduğu belirtilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, maddi tazminat talebinin dayanağına ilişkin belirleme kesinleşmiştir. Talebin Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında olmadığı kabul edildiğine göre, esasının incelenmesi ve çözümü genel hükümlere tabi, çözüm yeri de genel mahkemelerdir. Başka bir ifade ile, maddi tazminat isteği aile mahkemesinin değil, genel mahkemelerin görevine girmektedir.