Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/895 K.2010/3023

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşılık davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2) Taraflar, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere evlilik birliğinin sarsılmasına neden olaylarda eşit kusurludurlar. Toplanan delillerle davalı-karşılık davacı kocanın eşine şiddet uyguladığı, küfür ve hakaret ettiği, bu nedenle davacı-karşılık davalı kadının ayrı yaşamakta haklı olduğu sabit olmuş Türk Medeni Kanununun 197. maddesinde yazılı koşullar da gerçekleşmiştir. O halde davacı-karşılık davalı yönünden de tedbir nafakası davasının kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3) Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşılık davalı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı-karşılık davalı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.