Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/10398 K.2011/10769

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından; kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur ve yoksulluk nafakası yönünden, davacı-davalı koca tarafından ise; iştirak nafakası, doğum giderleri ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı kadının boşanmaya neden olaylarda daha fazla kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı-davalı kocanın babalığın tespiti davasına yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Türk Medeni Kanununun 337.maddesi uyarınca evlilik dışı ilişkiden doğan çocuğun velayeti anaya ait ise de; kanun koyucu, babalık davasında ananın her zaman çocuğun yararına davranmayacağı ilkesinden hareket ederek, küçük için kayyım tayin edilmesini (TMK.md.426/2); davanın ana tarafından açılmışsa kayyıma, kayyım tarafından açılmışsa anaya ihbarını öngörmüştür (TMK.md.301/3). Yukarıda açıklanan kural çerçevesinde küçüğe vesayet makamınca kayyım tayin ettirilip, dava küçüğün kayyımına ihbar edilmeden (HUMK.md.49) ve gösterdiği takdirde delilleri de toplanmadan eksik hasım ve eksik incelemeyle hüküm kurulması; usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.