Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/14500 K.2011/15518

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillere göre, taraflar arasında daha önce de açılmış boşanma davaları olduğu; davacı kocanın Eskişehir l. Aile mahkemesinde açtığı 2008/237 esas sayılı davadan 20.05.2008 tarihinde feragat ettiği, davacı kocanın en son Eskişehir l.

Aile Mahkemesinde 21.10.2008 tarihinde açtığı 2008/871 esas sayılı davanın ise takipsiz bırakılarak açılmamış sayılmasına karar verildiği ve her iki davadan sonra tarafların tekrar bir araya gelip birlikte yaşamaya başladıkları anlaşılmaktadır. Temyiz incelemesine konu dava ise 24.04.2009 tarihinde açılmıştır.

Tarafların tekrar birlikte yaşamaya başladığı ve bu davanın açıldığı tarih arasında yeni bir olayın varlığı ileri sürülmediği gibi, tanıklarda yeni bir olaydan söz etmemişlerdir. Feragat edilen davada davacının dayanmış olduğu ve barışmadan önce gerçekleşmiş olaylara dayalı olarak boşanmaya karar verilemez. Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar vermek gerekirken ;yetersiz gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş olması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.