Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/14554 K.2011/15536

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kocanın davası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Toplanan delillerden evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda eşine birkaç defa fiziksel şiddet uygulayan, eşini istemeyen ve ilk eşini sevdiğini söyleyen davacı-davalı koca ile eşine sürekli ağır hakaretlerde bulunan, birlik görevlerini yerine getirmeyen, eşinin ilk evliliğinden çocuğuna kötü davranan davalı-davacı kadının da kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum gözönüne alındığında; evlilik birliğinin temelinden sarsılması ve boşanmayı gerektiren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle mahkemece davalı-davacı kadının daha fazla kusurlu kabul edilmesi ve bu kusur belirlemesine bağlı olarak kadının yoksulluk nafakası isteminin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.