Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/14844 K.2012/1411

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı, aslında 1946 doğumlu M.V. ile G. G.n gayriresmi ilişkisinden doğduğunu, Y. ve S.G.(A.)'ın gerçek anne-babası olmadığını belirterek Y.G.ün soybağının reddine, babasının M.V. olduğunun tespiti ile tüm sonuçları ile babalığa hükmedilmesini talep etmiştir. Dava bu haliyle; davalı Y. G.yönünden soybağının reddi (TMK. m.286), davalı M.V.bakımından ise "babalık tespiti (TMK. m. 301)" davası niteliğindedir.

Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi; 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısmı hariç olmak üzere (TMk.m.118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını hükme bağlamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmesi usül ve yasaya aykırı bulunmuştur.