Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/16125 K.2012/1123

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından; kusur tespiti, tazminatlar ve nafaka miktarı, davalı-davacı koca tarafından ise her iki boşanma davası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.01.2012 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı A. S. vekili Av. Ö.N.E.geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-davalı B. S.ile vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kocanın kendi boşanma davasının reddine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kocanın kadının boşanma davasına yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Davacı-davalı kadının 10.04.2009 tarihinde açmış olduğu nafaka davası, ayrı yaşamakta haklı olmadığı gerekçesiyle reddedilmiş ve karar 18.08.2009 tarihinde kesinleşmiştir. Nafaka dava tarihinden sonra geçen dönem içerisinde de taraflar arasında gerçekleşen ve boşanmayı gerektiren bir olayın varlığı da ispat edilememiştir. Boşanma davasında beyanlarına itibar edilen davacı-davalı tanıkları Nesrin ve Handan'ın, nafaka davasındaki tanıklıkları sırasında darp olayına yönelik bir beyanları da bulunmamaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı-davalı kadının boşanma davasının reddi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın kabulü doğru görülmemiştir.