Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/16342 K.2012/367

2010/16342 2012/367

MAHKEMESİ

Kadıköy 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.05.2010

NUMARASI

Esas no:2008/391 Karar no:2010/443

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.01.2012 günü temyiz eden davalı Ö. D. vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı A..D..ile vekili gelmediler.Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davacının "reklamcılık" faaliyetinden dolayı gelir vergisi mükellefi olduğu, kendisine ait "jeep" aracı dava tarihinden sonra 09.04.2009 tarihinde 78.000 TL'ye satıp elden çıkardığı dosyadaki belgelerden anlaşılmaktadır. Davacının vergi mükelllefiyetini ve reklamcılık faaliyetini terk ettiği yönünde dosyada herhangi bir bilgi ve delil bulunmamaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. İsteğin bu sebeple reddi gerekirken davacı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ

Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 900 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.01.2012 (Salı)

MAHKEMESİ

Kadıköy 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.05.2010

NUMARASI

Esas no:2008/391 Karar no:2010/443

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17.01.2012 günü temyiz eden davalı Ö. D. vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı A..D..ile vekili gelmediler.Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md.

174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.3-Davacının "reklamcılık" faaliyetinden dolayı gelir vergisi mükellefi olduğu, kendisine ait "jeep" aracı dava tarihinden sonra 09.04.2009 tarihinde 78.000 TL'ye satıp elden çıkardığı dosyadaki belgelerden anlaşılmaktadır. Davacının vergi mükelllefiyetini ve reklamcılık faaliyetini terk ettiği yönünde dosyada herhangi bir bilgi ve delil bulunmamaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında davacının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. İsteğin bu sebeple reddi gerekirken davacı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.