Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/16357 K.2011/17681

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı-karşılık davacı (koca) tarafından dava ve karşılık dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma, toplanan delillerden; davalı-karşılık davacı (koca)'nın eşine fiziki şiddet uyguladığı "aç köpek, karnını ben doyuruyorum, orospu" şeklinde sözler sarfettiği, davacı-karşılık davalı (kadın)'ın ise, "ben bu adamı sevmiyorum, bu adama çocuk doğurmam, ya ben onu, ya da o beni bıçaklayacak" dediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylara göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı-karşılık davacı (koca) daha fazla kusurlu ise de, kadın da kusurludur.

Davacı-karşılık davalı (kadın) da, boşanmayı talep ettiğine göre, kocanın boşanma davasına karşı çıkması, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında davacı-karşılık davalı (kadın) bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığı, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğu görülmektedir.

Bu durumda koca tarafından açılan karşılık boşanma davasının da kabulü ile tarafların boşanmalarına (TMK.m.166/2) karar verilmesi gerekirken karşılık davanın reddi doğru bulunmamıştır.