Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/17662 K.2011/18464

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve velayet yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı kadının temyizine hasren yapılan incelemede;

Tarafların müşterek çocuklarından G. 25.05.1998, S. N. 03.12.2001 doğumlu olup çocuklardan G.görüşlerini oluşturma ve özgürce ifade etme yeteneğine sahiptir.

Mahkemece müşterek çocukların velayeti hususunda alınan bilirkişi raporunda velayetin davacı anneye verilmesinin müşterek çocukların yararına olacağı belirtilmiş, müşterek çocuklar da bilirkişiye verdikleri beyanlarında anneleriyle kalmak istediklerini açıkça ifade etmişlerdir.Usulünce onaylanıp, yürürlüğe girmiş ve iç hukukun parçası haline gelen Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri ile Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesinde kendilerini ilgilendiren konularda çocukların görüşünün alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerekir.

Çocukların görüşüne değer verilmemesini gerektiren, çocukların menfaatine aykırı düşen aksine bir delil bulunmadığı halde; velayetin anne yerine davalı babaya verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.