Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/17698 K.2011/18407

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Mahkemece "taraflar eşit kusurlu" kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de, davacının, evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmeyen davalıya göre daha fazla kusurlu olduğu yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Tarafların uzun yıllardır fiilen ayrı yaşadıkları dikkate alındığında az kusurlu olan davalının davaya itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında davalı kadın bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamış, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi şartlarının oluştuğu görülmüştür.

Bu sebeple verilen boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan boşanma kararının kusura ilişkin gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle onanması gerekmiş, davalının bu yöne ilişkin ve aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları açıklanan sebeple yerinde görülmemiştir.

2-Davacının eşine hakaret ettiği ve şiddet uyguladığı gerçekleştiğine, bu sebeplerle boşanmada daha fazla kusurlu olduğuna göre; mevcut ve beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen ve boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan davalı yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddeleri uyarınca uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, bu isteklerin reddi doğru bulunmamıştır.