Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/17835 K.2012/2030

Taraflar arasındaki davaların birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 06.02.2012 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı Z. M.. Ö. G.. vekili Av. D.A..ve karşı taraf davacı-davalı H. Ö..vekillerinden Av. E. Ç..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden; mahkemenin de sabit kabul ettiği gibi, davacı - davalı kocanın sadakat yükümlülüğüne aykırı olarak bir başka kadınla birlikte yaşadığı, birlik görevlerini yerine getirmediği; buna karşılık davalı-davacı kadının da eşine ağır sözlerle hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya neden olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte; davacı-davalı kocanın daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Taraflar arasındaki gelişen olaylar karşısında evliliğin devamında taraflar için bir yarar kalmadığı; davacı-davalı kocanın davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2, davalı-davacı kadının davası yönünden ise Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesindeki boşanma koşullarının gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle, mahkemenin her iki davayı kabul ederek, boşanma kararı vermesi sonuç olarak doğru olduğundan; boşanma hükmünün gerekçesinin değiştirilerek onanmasına (HUMK. md.438/son) karar vermek gerekmiş ve açıklanan sebeplerle davalı-davacı kadının kocanın kabul edilen boşanma davası ile aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda l. bentte açıklandığı gibi; taraflar eşit kusurlu olmayıp; davacı-davalı koca daha ağır kusurludur. Mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilerek; davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.