Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/18272 K.2011/18292

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, manevi tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı-karşılık davalı kadının kocasına gönderdiği mesajlardan, tarafların ayrılık sonrası telefonla dahi olsa görüşmeyi sürdürdükleri birbirlerine ilgi-sevgi ve özlemlerini ifade ettikleri anlaşılmakta olup, gerçekleşen bu durum karşısında aralarında evlilik birliğini temelinden sarsacak derecede bir geçimsizliğin varlığından söz edilemez. Davacı-karşılık davalı kadın önceki hadiseleri affetmiş en azından hoşgörü ile karşılamıştır. Bu nedenle kadının davasının da reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de boşanma kararı temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa işaret etmekle yetinilmiştir.

2- Temyiz nedenlerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yoksulluk nafakası için nafaka yükümlüsünün kusurunun aranmayacağına göre (MK.md.175/son) kocanın bu yöne ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

b-Davacı-davalı kadının müşterek evi terk etmesinden sonra ve davadan önce eşine gönderdiği mesajlarla ona özlemini ve birlikte olma arzusunu ifade ettiğine göre, kocanın davadan önceki kusurlu davranışlarını affettiği veya en azından hoşgörü ile karşıladığı gözetilerek kadının manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken bu yön nazara alınmadan kocaya kusur izafe edilmek suretiyle kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.