Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/18820 K.2011/19567

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davalı-davacı kadın 4.10.2010 havale tarihli dilekçesiyle hükmün boşanmaya ilişkin temyiz taleplerinden feragat ettiğini bildirdiğinden, boşanmaya yönelik temyiz itirazlarının reddine,

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre

davalı-davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan tazminat itirazları yersizdir.

b- Mahkemece davalı-davacı kadın eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı -davalı kocanın eşine sürekli fiziksel şiddet uyguladığı, davalı-davacı kadının ise kocasının fiziksel şiddet uygulaması sırasındaki son olayda eşine karşılık verdiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kocanın ağır kusurlu olduğu gerçekleşmiş ve kocanın davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları oluşmuştur. Mahkemece bu yön nazara alınmadan boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olarak kabul edilmesi ve bu kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteğinin tümden reddi doğru olmamıştır.