Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/19097 K.2011/19120

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı-davacı kocanın süresinde olmayan yetki itirazının reddine karar verildiğinin anlaşılmasına göre, davalı-davacı kocanın yetkiye yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı-davacı kocanın boşanmaya yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle; davalı-davacı kocanın başka bir kadınla yaşadığı, eşini dövdüğü, davacı-davalı kadının ise eşine hakaret ettiği, ancak kocasının dövülmesine iştirak etmediği, boşanmaya neden olan olaylarda kusurun ağırlığının kocada bulunduğu, kocanın davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2.maddesi koşulları oluştuğu anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı koca dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın boşanma davasının kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/2)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davasının reddi doğru bulunmamıştır.